ผลิตผลและผลิตภัณฑ์จากพืชลักษณะทางพฤกษศาสตร์สมุดคำศัพท์ดัชนีชื่อพืช


อบเชย

อบเชยเป็นไม้ต้นพื้นเมืองของเขตร้อนของทวีปเอเชีย มีหลายชนิด เช่น อบเชยเทศหรืออบเชยศรีลังกา อบเชยจีน อบเชยญวน และอบเชยชวา เป็นต้น เปลือกไม้ ยอดและใบมีกลิ่นหอม ซึ่งนอกจากใช้เปลือกไม้แบบแห้งเป็นเครื่องเทศแล้ว ยังสกัดน้ำมันอบเชยจากเปลือกและใบด้วยไอน้ำใช้แต่งกลิ่นได้ด้วย

ชื่อไทยอบเชย
ชื่อสามัญCinnamon, cassia
ชื่อพฤกษศาสตร์Cinnamomum cassia J. S. Presl (อบเชยจีน หรือ Chinese cassia)
C. verum J. S. Presl (อบเชยเทศ หรือ Ceylon cinnamon)
C.loureirii C. Nees (อบเชยญวน หรือ Vietnamese cassia)
C. burmanni (C. Nees & T. Nees) C. Nees ex Blume (อบเชยชวา หรือ Indonesian cassia)
ชื่อวงศ์LAURACEAE
แหล่งกำเนิดและการกระจายพันธุ์อินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ไม้ต้นไม่ผลัดใบ เนื้อไม้และเปลือกมีกลิ่นหอม ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปขอบขนานแคบถึงรูปใบหอก ปลายใบเรียวแหลม ช่อดอกออกที่ซอกใบหรือปลายยอด เป็นช่อแยกแขนง ดอกสมบูรณ์เพศ มีขนาดเล็ก ผลรูปกึ่งทรงกลม เป็นผลแบบผลมีเนื้อหลายเมล็ด แต่มีเมล็ดเพียงเมล็ดเดียว ฐานของผลถูกหุ้มด้วยกลีบเลี้ยงติดทนที่ขยายขนาดขึ้น

ผลิตผลและผลิตภัณฑ์

เปลือกไม้แห้งและป่นใช้เป็นเครื่องเทศ น้ำมันเปลือกต้นอบเชยใช้แต่งกลิ่นอาหารและเครื่องดื่ม น้ำมันใบอบเชยใช้แต่งกลิ่นเครื่องสำอาง และเป็นสารตั้งต้นในการผลิตน้ำหอม

ส่วนของพืชที่นำมาใช้ประโยชน์

เปลือกไม้ ใบ


ข้อมูลจาก ศศิวิมล แสวงผล เชฏฐ์ สาทรกิจ ทยา เจนจิตติกุล (2546). สารานุกรมผลิตผลและผลิตภัณฑ์จากพืชในซุปเปอร์มาร์เก็ต ฉบับคอมพิวเตอร์. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย และ ภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. กรุงเทพฯ.


อภิชัย อารยะเจริญชัย 2009/05/20 21:25


Personal Tools